Dlaczego mam problem z wyborem sukni ślubnej?

Marzenia o naszym ślubie mam dość klarowne. Część z nich uda się spełnić, realizację pozostałych trzeba będzie zostawić na inne okazje. Mam w głowie i w zeszycie kompletną listę roślin, które chcę zobaczyć w swoim bukiecie ślubnym, mam wizję prostego tortu z zabawnym topperem, mam mniej więcej przemyślaną aranżację sali weselnej. Schody zaczynają się w momencie, kiedy z roli organizatorki przyjęcia muszę wejść w rolę panny młodej i pomyśleć o tym, jak zaaranżuję samą siebie: od stóp do głów. O ile z fryzurą problemów mieć nie będę, bo wystarczy, że wetrę we włosy trochę utrwalających specyfików, o tyle sen z powiek spędza mi wybór odpowiedniej sukienki. Dlaczego mam taki problem z wyborem sukni ślubnej?

Kiedy pasja staje się pracą

Piszesz świetne teksty na blog. Robisz biżuterię, szydełkujesz, dziergasz na drutach, nieobcy Ci beading. Odprężasz się, kupując wykrojniki do maszynki, bo wpadły Ci do głowy nowe pomysły na kartki. Jest fajnie. Tworzysz gdzieś pomiędzy zajęciami na uczelni, może nocami, gdy dziecko już zaśnie, a może po pracy, jeśli masz czas. Jesteś człowiekiem tysiąca pasji. Pracujesz na etacie? Wtedy marzysz o pracy na swoim. Nie pracujesz wcale? Chcesz mieć działalność, żeby - oprócz chwalenia się swoimi wytworami na fejsbuku - móc je sprzedawać. Marzysz o tym, żeby Twoja pasja stała się pracą. A gdy szukasz pracy i koleżanki z roku polecają Ci odzieżowe sieciówki, bo tam elastyczny grafik - Ty spoglądasz na małe pracownie biżuterii. I wzdychasz.

Nie zrozum mnie źle... - wyznania introwertyczki

1, 2

Czasami myślę o tym, jak bardzo przełomowe były dla mnie ostatnie 2-3 lata. Poznałam siebie, polubiłam siebie i przestałam się wstydzić swojej osobowości. I czuję się szczęśliwa w swojej skórze.

Ten post powinni przeczytać przede wszystkim ci, którzy znają mnie osobiście i którzy myślą, że swoim częstym milczeniem ich ignoruję; którzy sądzą, że nie cieszę się, kiedy coś pięknego od nich dostaję. Nie zrozumcie mnie źle...

Codzienność

Ostatnio wszystkie dni są do siebie podobne.

Nie karm Tchórza

W kupie raźniej. Cieplej. Bezpieczniej. Wiadomo.

Nigdy nie miałam idola

Temat zaproponowany dziś przez Ulę przypomniał mi te wszystkie godziny wychowawcze w podstawówce i gimnazjum, te wszystkie godziny katechezy, lekcje języka polskiego, kiedy padało pytanie nauczyciela: kto jest twoim idolem?

A ja wtedy tak bardzo chciałam przespać najbliższe 45 minut...

Tego o mnie nie wiecie

Jest kilka rzeczy, których nie wie o mnie nikt i może lepiej, żeby tak zostało. Są też rzeczy, o których dobrze wie tylko mój Robert i też powinno tak zostać.

Jest jednak kilka rzeczy dotyczących mnie, o których niewiele osób - poza najbliższymi - ma pojęcie, i którymi się teraz z Wami pokornie podzielę... ;-)

Jestem narzeczoną marynarza

Post osobisty, momentami ironiczny.

Jest 19 sierpnia 2019 roku...

...a ja siedzę w mieszkaniu; sama nie wierzę, że to nasza własna podłoga, nasze własne ściany.

Pod sercem noszę skarb, któremu pięknie bije serce. Drugi skarb ma już prawie trzy lata i właśnie patrzy na mnie tymi swoimi mądrymi oczami, udając, że wcale nie bawi się zawartością mojego kosza z włóczkami.

To ja - Lidia

Witam Cię w moim nowym miejscu. Na klejmotku. Zajrzyj na stronę O MNIE, jeśli chcesz wiedzieć, kim jestem i skąd się tu wzięłam.

Jeszcze kilka dni i ruszę. Muszę się tylko oswoić z nowym miejscem i dopieścić je po swojemu. Będzie mi bardzo miło, jeśli czasem tu zajrzysz. A jak chcesz być na bieżąco, to polub moją stronę na fejsbuku - link znajdziesz w bocznej kolumnie.

Przesyłam uściski i proszę o trzymanie kciuków za moją systematyczność! <3