Ulubione na Instagramie: #KWIATY

Nie muszę chyba nikogo przekonywać do tego, że Instagram jest cudowną kopalnią inspiracji, pięknych zdjęć... no i jeszcze profili z milionami selfie, i profili z panami prężącymi muskuły, i profili z paniami ściskającymi cycki tak, żeby był fajniejszy rowek. Ale dziś nie o cyckach, nie o muskułach i nie o selfie w windach.

Odzyskałam niedziele

Po roku weekendowych zjazdów i innych rozrywek zajmujących każdą chwilę odzyskałam leniwe weekendy. Czy się cieszę? Nie wiem...

Nowy plan

Uwielbiam rośliny doniczkowe. Plan na 2015 rok: sprawić, by rośliny doniczkowe polubiły mnie.

Dobrej środy!

Ostatniości

Powstrzymując się przed zaśnięciem nad klawiaturą pokażę Wam skromną, bo dwuskładnikową porcję ostatniości, czyli rzeczy ostatnio zrobionych.

Nie zrozum mnie źle... - wyznania introwertyczki

1, 2

Czasami myślę o tym, jak bardzo przełomowe były dla mnie ostatnie 2-3 lata. Poznałam siebie, polubiłam siebie i przestałam się wstydzić swojej osobowości. I czuję się szczęśliwa w swojej skórze.

Ten post powinni przeczytać przede wszystkim ci, którzy znają mnie osobiście i którzy myślą, że swoim częstym milczeniem ich ignoruję; którzy sądzą, że nie cieszę się, kiedy coś pięknego od nich dostaję. Nie zrozumcie mnie źle...

Codzienność

Ostatnio wszystkie dni są do siebie podobne.

Nie karm Tchórza

W kupie raźniej. Cieplej. Bezpieczniej. Wiadomo.

Nigdy nie miałam idola

Temat zaproponowany dziś przez Ulę przypomniał mi te wszystkie godziny wychowawcze w podstawówce i gimnazjum, te wszystkie godziny katechezy, lekcje języka polskiego, kiedy padało pytanie nauczyciela: kto jest twoim idolem?

A ja wtedy tak bardzo chciałam przespać najbliższe 45 minut...

Tego o mnie nie wiecie

Jest kilka rzeczy, których nie wie o mnie nikt i może lepiej, żeby tak zostało. Są też rzeczy, o których dobrze wie tylko mój Robert i też powinno tak zostać.

Jest jednak kilka rzeczy dotyczących mnie, o których niewiele osób - poza najbliższymi - ma pojęcie, i którymi się teraz z Wami pokornie podzielę... ;-)

Jestem narzeczoną marynarza

Post osobisty, momentami ironiczny.

Jest 19 sierpnia 2019 roku...

...a ja siedzę w mieszkaniu; sama nie wierzę, że to nasza własna podłoga, nasze własne ściany.

Pod sercem noszę skarb, któremu pięknie bije serce. Drugi skarb ma już prawie trzy lata i właśnie patrzy na mnie tymi swoimi mądrymi oczami, udając, że wcale nie bawi się zawartością mojego kosza z włóczkami.

To ja - Lidia

Witam Cię w moim nowym miejscu. Na klejmotku. Zajrzyj na stronę O MNIE, jeśli chcesz wiedzieć, kim jestem i skąd się tu wzięłam.

Jeszcze kilka dni i ruszę. Muszę się tylko oswoić z nowym miejscem i dopieścić je po swojemu. Będzie mi bardzo miło, jeśli czasem tu zajrzysz. A jak chcesz być na bieżąco, to polub moją stronę na fejsbuku - link znajdziesz w bocznej kolumnie.

Przesyłam uściski i proszę o trzymanie kciuków za moją systematyczność! <3